رباعی

ماشعله کشان دوباره برمی خیزیم

د ر نقشه یک قیا م شورانگیزیم

با بیل وکلنگ وجرا ثقا ل وتفنگ

بر کاخ ترک خورده تان می ریزیم

رباعی

ای قا تل پشت پرد ه ها ا ی جلا د

ازپشته به پشته کشته هاننگت باد

ا ینبا ر جوا ب مشتها را با مشت

درکوچه به کوچه میهنم خواهد داد

رباعی

ا ین شیرزنا ن حما سه ی آغازند

د ر آ تش گرُ گر فته د ر پر وا زند

این شیر زنا ن قیمت آزا دی را

باسرخی خون خویش می پردازند

رباعی

تا ریخ بخا طر بسپا را یرا ن را

رگبا ر گلو له بر تن یا ر ا ن ر ا

تاریخ به یک لحظه فراموش نکن

فر یا د علیه مر گ د ژخیمان را

رباعی

شمشیربه کف گرفتگان شیرانم

فو لا د و شا ن ِ قله تو فا نم

بر فرق شکسته شب روبه فرار

یک مشت گره کرد ه همه ایرانم

رباعی

ای ها رترین ها رترین ها رترین

سرپنجه غارتگرت ازخون رنگین

ای ننگ ا بد نشسته پیشانی تو

منفورترین حکومت روی ز مین

مرگ یا آزادی

مردم پس وپشت این جنا یتها کیست ؟

جز دست « ولایت فقیه »پید ا نیست

خو ن ا ست روا ن بکوچه ها برخیزید

هنگا م نبر د مرگ یا آ ز ا د یست

زنده باد آزادی

ای آنکه به زیر چکمه بید ادی

در پنجه خونچکا ن استبد ادی

برخیز و بیا به غرش توفا نها

بامن توبخوان که زنده بادآزادی

تحریم انتخابات

ا ین جلادا ن همه زیک کرباسند

دا س و تبری به گردن هر یاسند

از ناخن پا تا که به فرق سرشان

بنیا د گرا یا مد ر ه نسنا سند

پر و ا نه نشسته بر سر نی لبکم

خورشید شکفته شعله ور برفلکم

من با همه پر ند گا ن د ریک قلب

پر وا ز کنا ن د ر آ سمان مشترکم

تو نیمه ی پنها ن شقا یقها یی

احساس سحربه سینه صحرایی

درپچپچه های ماه باساحل وموج

مبهوت شب نقره ا یی ِ د ر یا یی

پا ییز اگر چه با غ را تر سا ند ه است

رویا ی مرا به خا کها افشا ند ه ا ست

یک پر ز پرستو ی سفر کر د ه نگاه

درگوشه خاطرات من جا ما ند ه است

تا راجگران د وبا ره د ر ایرا نند

آ یا ت خد ا بز یر لب میخو ا نند

ا زبعد هزا ر و چارصد سال هنوز

با پرچم ا سلا م بخو ن میر ا نند

تا وا ن گنا ه عشق د ر میهنمی

گلشا خه رُ ز بریده ا ز گلشنمی

سنفونی پنج ِ بتهوون ظلمت شب

د رصاعقه ها درون جان وتنمی

بیکا ر ی و فقر بینها یت شد ه است

ا زقتل وشکنجه ها حمایت شده است

د ر چشم جها ن حکو مت اسلا می

ا مر و ز معا د ل ِ جنا یت شده است

رباعی

من گمشده د ر سکوت گند مزارم

در ظلمت شب خیال با ران د ا رم

ازخودخبرم نیست ولی ازتو گلی

ما ند ست میا ن د فتر ا شعا ر م

گلبر گ شقا یقم به کوهستا نت

د ر رقص بزیر نغمه با ر ا نت

بابال وپرگشوده د ر گشت وگذار

د ر آ بی ِ آ سما نی چشما نت

تو بر لب من سرود کو هستا نی

خورشید میا ن شا خه ی بارانی

آ یینه ی آ سما ن سر ِ د ر یا ها

سر مستی یک شر ا ب بی پایانی

خوا بی توپر ازعطرگلابی درمن

بر آ بی آ سما ن عقا بی د ر من

تعبیر به گل نشسته ی ر و یا ها

یک ر و ز قشنگ آ فتا بی د رمن